snow
Teraz:
 -2ºC
śnieg
Max:  +1ºC,  Min:  -1ºC
Polski
English
Deutsch
Pусский
Français

Zabytkowy Ogród Muzeum otwarty jest codziennie od świtu do zmierzchu.
W tym czasie można bezpłatnie zwiedzać następujące obiekty: Amfiteatr, Świątynia Sybilli, Świątynia egipska, Wodozbiór oraz pozostałe obiekty i rzeźby znajdujące się na terenie ogrodów.

You may need to install or upgrade Flash Player.

Visit the Adobe website to get the Flash Player.

Inne obiekty
 

Inne obiekty - Amfiteatr

Rok Budowy: 1770
Projektant/budowniczy: Jan Christian Kamsetzer

Letni teatr usytuowany nad brzegiem stawu południowego powstał w 1790 r. według projektu nadwornego architekta Jana Christiana Kamsetzera. Półkolista widownia zbudowana została wedle wzoru antycznego amfiteatru. Naprzeciw niej znajduje się położona na wyspie scena ze stałą dekoracją w postaci starożytnych ruin. 

Inspiracją Kamsetzera przy projektowaniu widowni stały się popularne w Europie grafiki ukazujace architekturę odkrytego w 1709 r. Herkulanum. Motyw ruin, które zdobią scenę, zaczerpnął zaś z Forum Romanum, które zwiedzał podczas podróży po Włoszech. Oryginalnym rozwiązaniem jest wykorzystanie kanału wodnego oddzielającego scenę od widowni.

Działalność teatru zainaugurowana została 7 września 1791 r., w rocznicę elekcji Stanisława Augusta. Tego dnia wystawiony został balet historyczny „Kleopatra”.  

Na parterze Amfiteatru pomiędzy dwoma rzeźbami: Umierający gladiator i Umierająca Kleopatra (pierwotnie zdobiącymi taras przed Pałacem na Wyspie) znajduje się loża królewska, z której można było bezpośrednio zejść do wody. 

Attykę budowli wieńczyło szesnaście siedzących posągów najwybitniejszych dramaturgów świata – Ajschylosa, Eurypidesa, Sofoklesa, Arystotelesa, Menandra, Plauta, Tercjusza, Seneki, Szekspira, Calderona, Racine’a, Moliera, Metastasia, Lessinga, Trembeckiego i Niemcewicza, którym towarzyszyły dwie grupy rzeźbiarskie personifikujące Komedię i Tragedię. Oryginalne posągi, zaprojektowane przez królewskiego nadwornego architekta André Le Bruna, wykonane w technice narzutowej przez Tomasso Righiego, nie wytrzymały próby czasu. Zostały zastąpione w 1922 r. przez osiem posągów przedstawiających słynnych poetów, dość swobodnie nawiązujących do pierwowzoru.  

Pośród dekoracji sceny można odnaleźć posąg kobiecy przedstawiający Florę, wykonany zapewne według rysunku Kamsetzera przez Jana Dulta, i kamiennego lwa, dłuta Pincka, wyrzucającego z paszczy wodę, dostarczaną niegdyś z Wisły za pomocą maszyny hydraulicznej. 

 
« powrót
 

Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celu świadczenia usług i w celach statystycznych. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce, w jej ustawieniach. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies, kliknij „Zamknij”. Jeżeli nie wyrażasz zgody – zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce cookies

Zamknij X