snow
Teraz:
 -2ºC
śnieg
Max:  +1ºC,  Min:  -1ºC
Polski
English
Deutsch
Pусский
Français

Zabytkowy Ogród Muzeum otwarty jest codziennie od świtu do zmierzchu.
W tym czasie można bezpłatnie zwiedzać następujące obiekty: Amfiteatr, Świątynia Sybilli, Świątynia egipska, Wodozbiór oraz pozostałe obiekty i rzeźby znajdujące się na terenie ogrodów.

You may need to install or upgrade Flash Player.

Visit the Adobe website to get the Flash Player.

Wystawy
 

Francuski Plakat Kulturalny, Alain Le Quernec

Francuski Plakat Kulturalny

Alain Le Quernec


13.07 - 01.09.2013

Galeria Plenerowa


Kurator: Michał Batory

Alain Le Quernec (ur. w 1944 r. w Le Faouët, w Bretanii) jest jednym z najwybitniejszych współczesnych grafików. W latach 1961–65 studiował w Paryżu w Wyższej szkole sztuk plastycznych Claude Bernard (Ecole supérieure des Arts plastiques Claude Bernard), którą ukończył z tytułem dyplomowanego nauczyciela plastyki. Jednocześnie interesował się projektowaniem graficznym, lecz w tej dziedzinie kształcił się samodzielnie. W roku akademickim 1971/72 odbył staż w pracowni Henryka Tomaszewskiego na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Zajmuje się projektowaniem plakatów i wydawnictw oraz rysunkiem prasowym, głównie o tematyce społecznej, politycznej i kulturalnej. Programowo nie zajmuje się reklamą. Jest laureatem wielu prestiżowych nagród w międzynarodowych konkursach plakatu i projektowania graficznego, w tym Złotego i dwukrotnie Srebrnego Medalu na Międzynarodowym Biennale Plakatu w Warszawie (2002 i 2008) oraz Nagrody im. Jana Lenicy (2009). Pracuje i mieszka w Quimper w Bretanii.

Alain Le Quernec zarówno w życiu, sporcie, jak i w projektowaniu plakatów, jest skutecznym zawodnikiem – walka to jego żywioł. Dobrze wie jednak, że człowiek jest coś wart, gdy zaczyna od walki z samym sobą. Tej prawdy nauczył go polski mistrz plakatu – Henryk Tomaszewski. W jego pracowni na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w 1972 roku francuski grafik odbył roczny staż. Ten czas odmienił go jako twórcę. Wolność i rygor nie były wykluczającymi się kategoriami dla Tomaszewskiego, tak samo uważa Le Quernec. Tworzy on syntetyczne i mocne obrazy, za pomocą których walczy o ważne kwestie społeczne i polityczne, a także o piękniejszy świat wizualny w przestrzeni miejskiej. Rozum i emocje rządzą jego sposobem projektowania plakatów tak jak grą w rugby – drugą pasją plakacisty. W roku 1972 z warszawską drużyną rugby AZS-u francuski grafik zdobył mistrzostwo Polski. W plakacie Alain Le Quernec mistrzowski tytuł również ma już zapewniony.

 

Francusko-polska szkoła plakatu

Trudno sobie wyobrazić polski plakat bez plakatu francuskiego. Paryż jest bezdyskusyjną kolebką postrzegania tego medium reklamowego w kategoriach artystycznych. Jules Chéret, mistrz litografii, jako pierwszy zademonstrował atrakcyjność wizualną plakatów – Paryż oszalał na punkcie jego przedstawień kobiecych, nazywanych potocznie „chérettes“. Toulouse Lautrec doprowadził do perfekcji syntezę i operowanie płaską plamą barwną, które dowodziły nowoczesności młodej sztuki. Cassandre, twórca koncepcji „plakatu-maszyny“, udowodnił, że skuteczność reklamowa może iść w parze z autorską wizją...

Jednak trudno też sobie wyobrazić plakat francuski drugiej połowy XX wieku bez plakatu polskiego. Jego renoma docierała nad Sekwanę poprzez czasopismo „Pologne“ oraz coraz liczniejsze grono amatorów, ktorzy przywozili plakaty z kraju za żelazną kurtyną. Wśród zafascynowanych polską postawą swobodnego przekraczania tradycyjnych zasad w projektowaniu, znaleźli się Alain Le Quernec i Michel Bouvet. Le Quernec był jednym z tych grafików, dla których staż odbyty w pracowni Henryka Tomaszewskiego na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych stanowił całkowite przewartościowanie sposobu projektowania. Tomaszewski pokazał francuskim plakacistom perfekcję w przekształcaniu zadanego tematu w syntezę graficzną, która wymagała wyjątkowego rygoru intelektualnego, a jednocześnie odkrył przed nimi niesłychaną wolność w stosowaniu środków plastycznych.

Plakat w koncepcji twórców polskiej szkoły jest osobliwym tworem, który spaja sztukę „niską“ i „wysoką“, jest zrozumiały przez przechodniów na ulicy, a jednocześnie spełnia wymagania estetyczne widza w galerii. Tę dychotomię plakatu Jan Lenica porównał do konia, który zapragnął latać. Tym, co łączy polskich i francuskich plakacistów jest z pewnością wiara w jego istnienie.

Katarzyna Matul


 
 

Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celu świadczenia usług i w celach statystycznych. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce, w jej ustawieniach. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies, kliknij „Zamknij”. Jeżeli nie wyrażasz zgody – zmień ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce cookies

Zamknij X